Andy Warhol “Little Electric Chair” (1963)

Η Farah Nayeri μιλάει για τέχνη, πολιτική και Jeff Koons

H συγγραφέας και πολιτιστική συντάκτρια των The New York Times, Farah Nayeri  μιλάει στο theartnewspaper.gr για το φετινό Art For Tomorrow και τη συζήτησή που θα συντονίσει ανάμεσα στον Jeff Koons και τον Massimiliano Gioni στη Στέγη.

Τον περασμένο Νοέμβριο εγκαινιάστηκε στο Al Riwaq της Ντόχα μια μεγάλη αναδρομική έκθεση του έργου του Jeff Koons, με τίτλο “Lost in America”. Η έκθεση περιλάμβανε 60 έργα τέχνης, τα οποία εκτίθονταν σε 16 γκαλερί της πόλης, δημιουργώντας ένα πολιτιστικό γεγονός μεγάλων διαστάσεων. Επιμελητής αυτού του εκθεσιακού εγχειρήματος ήταν ο Massimiliano Gioni, ο οποίος έχει μια μακρόχρονη σχέση με τον Jeff Koons και έχει επιμεληθεί λευκώματα και βιβλία του καλλιτέχνη.

Με σημείο αναφοράς την “Lost in America”, o Jeff Koons και ο Massimiliano Gioni επισκέπτονται τώρα την Αθήνα και θα συμμετάσχουν σε μια δημόσια συζήτηση, την οποία θα συντονίζει η συγγραφέας και πολιτιστική συντάκτρια των The New York Times, Farah Nayeri. Η συζήτηση θα πραγματοποιηθεί στην Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση, στο πλαίσιο του συνεδρίου Art for Tomorrow, το οποίο γίνεται από 16 ως τις 19 Ιουνίου με δράσεις στην Αθήνα και την Ύδρα, όπου εγκαινιάζεται και η έκθεση του καλλιτέχνη στο project space του Ιδρύματος ΔΕΣΤΕ.

«Μέσα από την συζήτηση στην Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση», όπως μας είπε η Farah Nayeri «στόχος είναι να εμβαθύνουμε στην εξέχουσα θέση του Jeff Koons ως καλλιτέχνη, στην παγκόσμια αναγνωρισιμότητα του και εν τέλει στην σημασία του για την ιστορία της τέχνης του σήμερα και του μέλλοντος». Οι ομιλητές/τριες επιχειρούν να εξετάσουν πως αναπτύσσεται η σύγχρονη καλλιτεχνική δημιουργία και οι καριέρες των καλλιτεχνών, ιδιαίτερα υπό το πρίσμα των κομβικών κοινωνικοπολιτικών προκλήσεων των τελευταίων ετών.

Η φετινή έκδοση του Art for Tomorrow που θα γίνει στην Αθήνα, άλλωστε, εστιάζει συνολικότερα στην κοινωνική και πολιτική διάσταση της τέχνης και των θεσμών που την πλαισιώνουν. Για την Farah Nayeri, «Η τέχνη και η πολιτική ήταν πάντα αλληλένδετες, γιατί η μια διαδρά πάντα με την άλλη. Oι καλλιτέχνες συχνά θεωρούν καθήκον τους να αντανακλούν την εποχή που ζουν, έτσι τα έργα που παράγουν απεικονίζουν αναπόφευκτα τις κοινωνικές μεταβολές, τις δομές εξουσίας ή και τα συλλογικά τραύματα. Απλώς σκεφτείτε την “Γκουέρνικα” του Πικάσο και τι ισχυρή καταγγελία ήταν για τον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο. Ή τη σειρά έργων του  Andy Warhol, “Big Electric Chair”, η οποία αφορά την θανατική ποινή στην σύγχρονη εποχή. Η τέχνη είναι δύναμη, όπως γράφω και στο βιβλίο μου Takedown: Art and Power in the Digital Age”». Ο λόγος για τις τέχνες μοιάζει να αποτελεί, λοιπόν, έναν τρόπο να στοχαστούμε συνολικότερα στις προβληματικές το καιρού μας, αλλά και να σκεφτούμε την τέχνη ως μια κοινωνική πρακτική.

Στην παραπάνω λογική, και η επιλογή της πόλης της Αθήνας για την φετινή διοργάνωση του συνεδρίου αφορά μια παγκόσμια συζήτηση για την σημασία και την επίδραση των πόλεων και των καλλιτεχνικών οικοσυστημάτων τους στο πολιτιστικό γίγνεσθαι. Αν και η συζήτηση γύρω από τις μητροπόλεις και τις περιφέρειες είναι ανοιχτή σε διεθνές επίπεδο, η Nayeri θεωρεί πως η Αθήνα ήταν πάντα στην καρδιά του δυτικού πολιτισμού. «Η Αθήνα ήταν ένα πολιτιστικό κέντρο πολύ πριν από τις περισσότερες από τις άλλες πρωτεύουσες του δυτικού πολιτισμού» αναφέρει και συνεχίζει: «Σήμερα, γίνεται επίσης κέντρο σύγχρονης τέχνης και πολιτισμού — με την επίσημη επαναλειτουργία του ΕΜΣΤ, την άνοδο των γκαλερί σε γειτονιές όπως ο Πειραιάς, τις εκτεταμένες δραστηριότητες των φιλανθρωπικών ιδρυμάτων και την παρουσία μεγάλων διεθνών γκαλερί».  Είναι άραγε η εξωτερική αυτή εικόνα για την πόλη ενδεικτική των συνθηκών και των ζυμώσεων των σύγχρονων ελληνικών τεχνών; Σίγουρα η συζήτηση που αναμένεται αναπτύσσει επίκαιρους προβληματισμούς, εν αναμονή απάντησης αλλά και δράσης.

 

TAGS