Project «Cora»

Εύη Καλογηροπούλου: «Μετά τον Ξέρξη, η Cora»

Μετά τη βράβευση της μικρού μήκους ταινίας της «Στο Θρόνο του Ξέρξη» στο φετινό Φεστιβάλ Καννών, όλοι μιλούν για την εικαστικό και κινηματογραφίστρια Εύη Καλογηροπούλου.

Πριν επιδοθεί στη σκηνοθεσία, υπήρξε πολύ δραστήρια ως καλλιτέχνις, έχοντας εκθέσει σε χώρους όπως το Lenbachhaus, η Chisenhale Gallery στο Λονδίνο και το Ίδρυμα DESTE στην Αθήνα. Μέσα από εγκαταστάσεις, έργα κινούμενης εικόνας, πειραματικές ταινίες και γλυπτά διερευνά ιδέες όπως η ένταξη και ο αποκλεισμός, η διαπολιτισμική ταυτότητα, οι γυναικείες μορφές στο πλαίσιο της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας και τα sci-fi περιβάλλοντα.

 

Ποιες είναι οι βασικές αρχές της εικαστικής σου πρακτικής;

Δεν μου αρέσει να περιορίζομαι σε ένα μέσο και σε μια πρακτική, μου αρέσουν τα έργα και  οι άνθρωποι που έχουν πολλές πλευρές κι έχουν πολυπλοκότητα στη σκέψη.  Δεν θα μπορούσα να σκέφτομαι αλλιώς, καθώς το πρώτο μου πτυχίο είναι στα Οικονομικά και πριν ήμουν αθλήτρια.

 

Από πού αντλείς έμπνευση; 

Από την ιστορία της τέχνης από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα, από τον κινηματογράφο, από την μουσική και από ιστορίες καθημερινές σε γειτονιές. Από την γιαγιά μου, στην Αρκαδία,. Βλέποντας ταινίες στους θερινούς κινηματογράφους το καλοκαίρι. Σημαντικές ταινίες για μένα: «Aντίχριστος» και «Melancholia» του  Lars von Trier, «The Wire» του David Simon, «Ευδοκία» του Αλέξη Δαμιανού και «Chungking Express» του Wong Kar-wai

 

Με τι καταπιάνεσαι αυτή την περίοδο;

Με την προεργασία της πρώτης μεγάλου μήκους ταινία μου Cora.

 

Μετά το πέρασμα της πανδημίας, τι έμεινε; Πώς επηρέασε αυτή η κρίση τη δουλειά σου;

Με επηρέασε ως άλλη μια δυστοπική και απαισιόδοξη πραγματικότητα. Δεν υπάρχει τίποτα θετικό σε αυτή την περίοδο, δεν είμαι από τους ανθρώπους που βρήκαν κάτι θετικό τύπου ήρθα πιο κοντά με τον εαυτό μου ή με κάποιον άλλον. Την θεωρώ απόλυτα μαύρη περίοδο για όλη την ανθρωπότητα.

 

Ποια η στάση σου ως εικαστικός στην τρέχουσα διεθνή κατάσταση; 

Όπως θα έπρεπε να είναι οποιουδήποτε σκεπτόμενου ανθρώπου που πιστεύει στην αλληλεγγύη την ισότητα και την ελευθερία, Ζούμε σε μια περίοδο με πόλεμο, με την εισβολή στην Ουκρανία και με την άνοδο της ακροδεξιάς Λεπέν.

 

Θεωρείς πως η Ελλάδα παρέχει το κατάλληλο περιβάλλον για τους καλλιτέχνες;

Όλες οι χώρες και οι πολιτισμοί μπορούν να είναι ένα εν δυνάμει καλό περιβάλλον για τους καλλιτέχνες. Δυστυχώς, στην Ελλάδα είμαστε αρκετά συντηρητικοί σε θέματα φύλου – gender politics.

 

Ποια τα σχέδια σου για το άμεσο μέλλον;

Όπως προανάφερα η πραγματοποίηση της πρώτης μεγάλου μήκους ταινίας μου.

 

Μια ευχή για το μέλλον

Περισσότερος χώρος στις γυναίκες γενικότερα και περισσότερες θηλυκότητες με την ευρεία έννοια του όρου

 

Ως project το «Cora» διακρίθηκε πέρυσι στο φεστιβάλ του Ρότερνταμ με το βραβείο Eurimages CoProduction.

TAGS