Hito Steyerl: «How Not To Been: A Fucking Didactic Educational .MOV File (2013)

Η Hito Steyerl αρνείται το ανώτατο γερμανικό παράσημο

Διαμαρτυρόμενη για τον τρόπο με τον οποίο η γερμανική κυβέρνηση χειρίστηκε το θέμα της πανδημίας, η σκηνοθέτις και πρωτοπόρος του δοκιμιακού ντοκιμαντέρ Hito Steyerl αρνήθηκε να δεχτεί μια από τις κορυφαίες τιμές του γερμανικού κράτους και συγκεκριμένα τον Ομοσπονδιακό Σταυρό της Αξίας, ένα παράσημο που απονέμεται σε πολίτες ως αναγνώριση για τις υπηρεσίες τους στο έθνος. Κάτι αντίστοιχο δηλαδή με το να χρίζεσαι Ιππότης στη Βρετανία ή να σου απονέμεται το παράσημο της Λεγεώνας της Τιμής στη Γαλλία. Χωρίς να δηλώνει πολέμια των λοκντάουν (τα οποία ωστόσο χαρακτήρισε «άσκοπα και ατελείωτα») η Steyerl θεωρεί ότι ήταν λάθος που δόθηκε προτεραιότητα στο κλείσιμο των εκπαιδευτικών και πολιτιστικών χώρων. «Ενώ θα μπορούσα ως σκηνοθέτις να γυρίζω διαφημιστικά ή reality shows, ως καθηγήτρια πανεπιστημίου δεν μπορούσα να συναντήσω ούτε έναν φοιτητή για σχεδόν τρία εξάμηνα» ανέφερε στηλιτεύοντας τις διαφορετικές ταχύτητες των μέτρων για τον Covid-19, όπου σύμφωνα με την ίδια τιμωρούνταν ο πολιτισμός και ενθαρρύνονταν το εμπόριο.

Σχολιάζοντας δε την πιθανή επιθυμία του κράτους να απονεμηθεί το συγκεκριμένο παράσημο σε περισσότερους μη λευκούς Γερμανούς, δήλωσε πως «αν οι πολιτικοί της χώρας επιθυμούν να τιμήσουν τη διαφορετικότητα θα πρέπει να αντιμετωπίσουν και την αύξηση της αντισημιτικής και ρατσιστικής ρητορικής». Αλλιώς αυτή η επιλογή στο πρόσωπο της μοιάζει περισσότερο, όπως λέει – με «ξέπλυμα».

H 55χρονη Steryerl στα έργα της, τα οποία είναι κατά βάση κινηματογραφικά δοκίμια, ασχολείται με τα μέσα ενημέρωσης σε σχέση με την παγκοσμιοποίηση, την τεχνολογία αλλά και με θέματα στρατιωτικοποίησης, μετανάστευσης και αποκλεισμού. Η κινηματογραφική και φιλοσοφική της άποψη διαφαίνεται σε έργα όπως «Η υπεράσπιση της κακής εικόνας» όπου επικροτεί τη δημοκρατική και ανατρεπτική επικοινωνιακή δύναμη των εικόνων που προέρχονται από κινητά ή οικιακούς υπολογιστές και που βασίζονται σε συλλογική επεξεργασία και κοινή χρήση αρχείων. Ακόμη, στο «How Not To Been: A Fucking Didactic Educational .MOV File (2013), δείχνει το ενδιαφέρον της για την «έκθεση και την εξαφάνιση» το οποίο φτάνει στα άκρα, σατιρίζοντας εκπαιδευτικά βίντεο με ένα μείγμα αναλογικών και ψηφιακών μέσων και προτείνοντας πρακτικούς και κωμικούς τρόπους για τη διατήρηση της ιδιωτικής ζωής σε μια εποχή υψηλής προβολής. Στο «Liquidity, Inc.» (2014) πάλι, (εξετάζοντας τη ροή του χρήματος και της εξουσίας μέσω της παγκόσμιας οικονομίας) ανατρέχει στην κρίση του 2008, διηγούμενη την ιστορία ενός οικονομικού αναλυτή μέσα από μια μεταφορά σε σχέση με το νερό. Το έργο προβάλλεται σε μια κυρτή ξύλινη πλατφόρμα που έχει σκοπό να σου δημιουργήσει την αίσθηση ότι βρίσκεσαι σε μια τσακισμένη σχεδία.

Τα τελευταία χρόνια, το έργο της Steyerl – η οποία είναι και καθηγήτρια Τέχνης Νέων Μέσων στη Σχολή Καλών Τεχνών του Βερολίνου – έχει επεκταθεί για να αναλύσει το στάτους της εικόνας σε έναν ολοένα και πιο ψηφιακό κόσμο, χρησιμοποιώντας πολύπλοκες προσεγγίσεις εικονοποίησης και επεξεργασίας.

 

TAGS
Ξεκλειδώστε έναν κόσμο γεμάτο Τέχνη!Γίνετε τώρα συνδρομητές, για να μαθαίνετε τα πάντα γύρω από τον πολιτισμό στην Ελλάδα και διεθνώς.

Επιλέξτε ένα από τα παρακάτω πακέτα συνδρομών: 

  • - Combo €50/έτος
  • - Print €30/έτος
  • - Website €20/έτος
Περισσότερα