Δημιουργώντας το αντίγραφο του αντίγραφου

Στη γκαλερί Thaddaeus Ropac του Λονδίνου θα ξαναφτιαχτεί το «The Store» που η Sturtevant παρουσίασε το 1967 αντιγράφοντας το αντίστοιχο έργο του Claes Oldenburg.

Σας μπερδέψαμε κάπως; Ας προσπαθήσουμε να το πούμε πιο απλά: To 1967 η  νεαρή τότε καλλιτέχνις (Elaine) Sturtevant, στο πλαίσιο της εικαστικής πρακτικής της η οποία συνίστατο στο να δημιουργεί ρέπλικες έργων σύγχρονων της εικαστικών από μνήμης (από Γουόρχολ και Τζάπερ Τζόουνς μέχρι Λιχντενστάιν και Μαρσέλ Ντισάν) θέτοντας ζητήματα πρωτοτυπίας και πνευματικής ιδιοκτησίας, αναδημιούργησε το «The Store by Claes Oldenburg» του 1961 αλλάζοντας το «by» σε «of». Το «κατάστημα» στήθηκε λίγα τετράγωνα από το ορίτζιναλ, (το οποίο στεγαζόταν την Green Gallery, στο East Village της Νέας Υόρκης). Στην εκδοχή της Sturtevant η εγκατάσταση περιείχε πάνω κάτω ότι και του Oldenburg, δηλαδή μια βιτρίνα γεμάτη γλυπτά που παριστάνουν είδη διατροφής, ρούχα και άλλα προϊόντα. Ο Oldenburg πήρε πρόσκληση για τα εγκαίνια της ρέπλικας του έργου και όντως παρέστη αλλά λέγεται ότι δεν ξαναμίλησε ποτέ στην Sturtevant.

Αφίσα για το The Store του 1967

Δεν ξέρουμε αν o λόγος είναι να τιμηθεί ο «γίγαντας» της ποπ αρτ Claes Oldenburg ο οποίος έφυγε πρόσφατα από τη ζωή (μάλλον όχι μιας και η προεργασία μιας τέτοιας έκθεσης απαιτεί χρόνο και εξ άλλου κάτι τέτοιο θα ήταν κάπως αταίριαστο) αλλά αυτή η εγκατάσταση της Αμερικανίδας εικαστικού θα αναδημιουργηθεί στις αρχές Σεπτεμβρίου στη γκαλερί Thaddaeus Ropac του Λονδίνου και θα είναι από τις σπάνιες περιπτώσεις (αν όχι μοναδική) στην ιστορία της σύγχρονης τέχνης που θα εκτεθεί το αντίγραφο ενός αντιγράφου. Στην ίδια έκθεση θα προβάλλεται και το «The Dark Threat of Absence» (2002), ένα  βίντεο στο οποίο η Sturtevant αναπαράγει την ταινία του Paul McCarthy «Painter» (1995) όπου ο ίδιος ο McCarthy ποζάρει ως μια εκδοχή του Willem de Kooning.

Κατά το πρώτο μισό της καριέρας της, η πρακτική της Sturtevant αντιμετωπίστηκε με χλευασμό και εχθρότητα. Αλλά αργότερα γνώρισε επιτυχία και σήμερα θεωρείται ως ο προάγγελος των οικειοποιήσεων καλλιτεχνών όπως ο Richard Prince και η Sherrie Levine. Η δουλειά της πλέον βρίσκεται δίπλα σε αυτή καλλιτεχνών όπως ο Félix González-Torres (τον οποίο έχει «αντιγράψει») που έχουν καθιερώσει την επανάληψη ως δημιουργική στρατηγική στην πρακτική τους. Πριν από το θάνατό της το 2014, έλαβε το βραβείο Golden Lion Lifetime Achievement στη Μπιενάλε της Βενετίας το 2011 και έκανε μεγάλες εκθέσεις στη Serpentine Gallery στο Λονδίνο και στο Moderna Museet στη Στοκχόλμη.

Να σημειωθεί πως κάποτε ο Άντι Γουόρχολ όταν ρωτήθηκε πώς φτιάχνει τα έργα του, απάντησε «Δεν ξέρω, ρωτήστε την Elaine».

 

 

TAGS