Καθώς η καινούρια χρονιά ανατέλλει, το πρώτο μας εξώφυλλο φιλοξενεί το έργο Sky Ladder του βραβευμένου κινέζου καλλιτέχνη Cai Guo Qiang. Μια πύρινη σκάλα μήκους 500 μέτρων φλέγεται προς τον ουρανό, προς τον ήλιο της αυγής, γεμίζοντάς μας αισιοδοξία. Το έργο-θέαμα διάρκειας δυόμιση λεπτών που έχει παρουσιαστεί σε τέσσερις διαφορετικές μεγαλουπόλεις από το 1994 ως το 2015 είναι μία μεταφορική ένωση της γης με τον ουρανό.

Με το βλέμμα στο αύριο, με προσμονή και έχοντας ξεπεράσει μία οικονομική κρίση, σχεδόν στο τέλος μίας πανδημίας, φθάνει η χρονική εκείνη στιγμή μετά την αξιολόγηση, τη μακρά ενδοσκόπηση. Είναι η στιγμή που κανείς κοιτά δυναμικά προς το νέο. Νέες τάσεις- Νέα Οράματα. Μία διαφορετική οπτική στη ζωή πλάθει την καλλιτεχνική έκφραση και αντίστροφα, η δημιουργικότητα, η φαντασία και το όραμα υφαίνουν τρόπους ζωής. Τα οράματα γίνονται τάσεις, πραγματικότητα. Προκύπτουν όμως και από την ίδια τη ζωή. Ποιες είναι οι ανάγκες της εποχής, πώς ανταποκρίνεται ή συμβαδίζει με αυτές η τέχνη τόσο θεσμικά όσο και στη διαδικασία δημιουργίας, παραγωγής και σύνδεσης με την κοινωνία; Ανοίγουμε, λοιπόν, τον διάλογο με διακεκριμένους ανθρώπους του χώρου ξετυλίγοντας έννοιες και πρακτικές στο οικοσύστημα της τέχνης. Συζητήσαμε ζητήματα γύρω από την επιμέλεια εκθέσεων, το μέλλον των μουσείων, την προσέλκυση κοινού, την άνοδο των NFT ’s, τη σημασία της κοινότητας, τις τοπικότητες, τις νέες τεχνολογίες και το περιβαλλοντικό ζήτημα, τις συνέργειες και την κοινωνική διάσταση της τέχνης.

Τέχνη και ζωή είναι μία συμβιωτική σχέση. Ο Sean Scully μάς μίλησε για το πώς το «υλικό» της αφαιρετικής του ζωγραφικής είναι οι παραστάσεις από την ζωή του, από τα ταξίδια του και τις κουλτούρες που συνάντησε. Η Νίνα Παπακωνσταντίνου μεταβάλλει το κείμενο, τη γραφή, τις ιστορίες σε εικόνα. Φιλοξενούμε συνέντευξή της με αφορμή την έκδοση της νέας της μονογραφίας. Η ιστορικός τέχνης Έλενα Χαμαλίδη, επί τη ευκαιρία της επικείμενης έκδοσης του νέου της βιβλίου, μάς μίλησε για το πώς πέντε Έλληνες καλλιτέχνες (μεταξύ τους ο Βλάσης Κανιάρης και ο Τάκις) έκαναν την πραγματικότητα τέχνη, συνέδεσαν τον μοντερνισμό με τον ρεαλισμό.

Ο θεωρητικός της αρχιτεκτονικής Γιώργος Τζιρτζιλάκης γράφει για τα διαφορετικά οράματα του ελληνικού μοντερνισμού στην αρχιτεκτονική και τη σημασία τους σήμερα. O διακεκριμένος αρχιτέκτονας Στέλιος Κόης αναλύει το πώς η υλικότητα της τέχνης δημιουργεί κοινωνικές σχέσεις. Συνδέει την τέχνη, την αρχιτεκτονική με την σύγχρονη κοινωνικοπολιτική συνθήκη. Ζωή και τέχνη τρέχουν προς τα εμπρός. Εμείς «αφουγραζόμαστε», συμμετέχουμε, βλέπουμε τις ζωές μας μέσα από την τέχνη και την τέχνη μέσα από τη ζωή

TAGS