Βλάσης Κανιάρης «Φόρος τιμής στους τοίχους της Αθήνας», 1980, εγκατάσταση

Ειρήνη Οράτη: «Μπροστά στο έργο του Βλάση Κανιάρη βίωσα μια πρωτοφανή για μένα μαγεία να με αποσυντονίζει»

H Eιρήνη Οράτη, Επιμελήτρια Συλλογής Έργων Τέχνης της Alpha Bank γράφει για την εντύπωση που της έκανε η έκθεση του Κανιάρη Alas Hellas/ Αλίμονο Ελλάδα.

Το μικρό αυτό κείμενο είναι αφιερωμένο στη μνήμη του Επίτιμου Προέδρου της Alpha Bank, Γιάννη Κωστόπουλου (1938-2021).

«Το 1980, έχω μόλις ξεκινήσει να δουλεύω, οι εκθεσιακές μου εμπειρίες είναι περιορισμένες, βρίσκομαι στο παγοποιείο Φιξ, στην έκθεση του Κανιάρη Alas Hellas/ Αλίμονο Ελλάδα.

Ακόμα και τώρα, μου έχει μείνει η απίστευτη εντύπωση που μου είχε κάνει, ο τεράστιος σε κατάρρευση, γεμάτος εκπληκτικά χρώματα της παρακμής χώρος, οι μοναχικές φιγούρες, η ησυχία, οι άλλοι άνθρωποι που ήταν εκεί, εξίσου επιφυλακτικοί με εμένα, η αίσθηση ότι είχα παρεισφρήσει λίγο σε ένα οικείο – αλλά όχι και τόσο- περιβάλλον που έβγαζε μια μελαγχολία και έναν πόνο. Χωρίς να είμαι οικειοποιημένη με την τέχνη του Κανιάρη έμεινα ώρα παρατηρώντας τον εκπληκτικό τεράστιο τοίχο με τα συνθήματα και τους άντρες μπροστά, με αποσυντόνισε η Dame à la Manet που κρατούσε τις αποστάσεις της από το υπόλοιπο μαγεμένο περιβάλλον, δεν ανήκε εκεί, η ίδια ήταν η Ζωγραφική.

Νομίζω ότι οι εικόνες που έχω από αυτό το εργοστάσιο με αυτά τα τόσο ιδιαίτερα μικρο-περιβάλλοντα / γεγονότα που απλώνονταν χωρίς σχέδιο -πίστευα τότε- σε έναν χώρο που τον είχαν ουσιαστικά οικειοποιηθεί, είναι ακόμα και σήμερα, μία από τις πιο δυνατές εμπειρίες που είχα από τον χώρο της ελληνικής τέχνης. Νομίζω ότι τότε, χωρίς καμία γνώση του έργου του Κανιάρη, χωρίς εμπειρία της ματιάς, χωρίς εκθεσιακή προπαίδεια, βίωσα μια πρωτοφανή για μένα μαγεία να με αποσυντονίζει, αφέθηκα να κοιτάζω τις αποξενωμένες ομάδες και να εντυπωσιάζομαι από την μεταξύ τους άτυπη τελετουργία.

Έκτοτε, μπόρεσα νομίζω να κατανοήσω τον Κανιάρη, να τον γνωρίσω πάλι μέσα από άλλα του έργα, έχοντας αυτήν την καταπληκτική εμπειρία, η οποία μου έδειχνε πάντα τα αλληλένδετα γεγονότα, τις λεπτομέρειες που έχτιζαν τα επόμενα βήματά του, τις εμπειρίες του που μπορούσα πλέον να τις αναγνωρίσω στα έργα του.»